Coffee break …. and chat #34

Ανέβηκε
Θεσσαλονίκη, κατέβηκε Κύπρο, πήγε Πελοπόννησο, πήγε σε νησιά και τσουυυπ ήρθε
κι εδώ.  Για τον καφέ μιλάω καλέ, την
συνήθεια της Πέμπτης, που έχει γίνει και δική μας συνήθεια.  Αφορμή για ψιλοκουβεντούλα, ψιλοκουτσομπολιό,
γέλια και εκμυστηρεύσεις.


Η
Ζίνα του
Efzin creations μου
πρότεινε και εγώ με χαρά δέχτηκα, να ανοίξω το σπίτι μου, να στρώσω χαλιά, να
βγάλω πορσελάνες και κρύσταλλα και να κεράσω καφεδάκι στον χώρο μου. 

Καλώς
ορίσατε λοιπόν, σερβιριστείτε καφεδάκι, πάρτε κουλουράκι, α έχω φτιάξει και
κέϊκ και ελάτε να τα πούμε.  Έχω και μια
ερωτησούλα, έτσι για να ξεκινήσει η κουβέντα. 
Τα δωράκια που φέρνετε (
links) αφήστε
τα εκεί που ξέρετε, άλλωστε το έχουμε κάνει τόσες φορές. 

Μπορείτε να αφήσετε και 2ο Link μιας
ανάρτησης που σας έκανε μεγάλη εντύπωση την τελευταία εβδομάδα και αξίζει να
την δούμε και οι υπόλοιπες.

Θα ήθελα να συνοψίσω τους κανόνες ή μάλλον τα τιπς:


– Το παιχνίδι αυτό είναι ένα παρτάκι για κουβέντα και όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, ακόμα  και αν δεν είναι blogger. Απλά χρησιμοποίησε ένα άλλο social link που θα ήθελες να μοιραστείς μαζι μας.
– Παρακάλω θα θέλαμε να δούμε το σχόλιο σου στη σημερινή ερώτηση. Άλλωστε το σημαντικό στο πάρτυ αυτό είναι να συζητήσουμε και όχι απλά να αφήσουμε ενα λινκ.
– Μπορούμε να σχολιάζουμε τις ιστορίες των υπολοίπων…είναι κουτσομπολίστικο πάρτυ αυτό, θυμάσαι;
– Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί τους άλλους. Όμως θα ήταν ευχάριστο να ρίξουμα μια ματιά στα υπόλοιπα blogs…και ποιος ξέρει…μπορεί να βρούμε κάτι να μας αρέσει!
– Εαν θέλεις να φιλοξενήσεις τον καφε στο «σπιτι» σου, απλά στείλε ενα email στο ef.zin.creations@gmail.com
– Τέλος, ένας πίνακας στο pinterest έχει δημιουργηθεί Coffee Break and Chat και όλες οι αναρτήσεις από το πάρτυ θα καρφιτσώνονται εκεί. Εαν το επιθυμείς μπορείς να το ακολουθήσεις.
Και όσον αφορά τη σημερινη ερωτηση….

Welcome and hello everyone! I’m Christina Makri, -better known around the blogosphere as Art Decoration Crafting. I’m a self-professed incurable DIYer who loves to paint and design anything from small crafts to large spaces. I’m delighted to make my space as beautiful as I can for me and my family.

Latest Posts

Beach resin art on a pineapple

Beach resin art on a pineapple, Resin art tutorial with textures. Μια εξωτική παραλία ζωγραφισμένη με υγρό γυαλί πάνω σε ένα ανανά από mdf

Φωτιστικό δαπέδου από κορμό

Πως να φτιάξουμε ένα φωτιστικό δαπέδου από κορμό και γυάλινα βαζάκια

Μεταμόρφωση κορνίζας σε διακοσμητικό καθρέφτη

Μεταμόρφωση μιας παλιάς κορνίζας σε έναν υπέροχο διακοσμητικό καθρέφτη με την βοήθεια της chalk paint και την προσθήκη καθρέφτη

Κοσμηματοθήκη από κορνίζες φωτογραφιών

Κοσμηματοθήκη από κορνίζες φωτογραφιών, εύκολα και γρήγορα χρησιμοποιώντας και κάποια άλλα υλικά που έχουμε σπίτι.

Newsletter

Like us on Facebook

Follow us on Pinterest

Διαβάστε επίσης

108 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Καφεδάκι άκουσα και έτρεξα !!! Αχ να ΄σαι καλά βρε Χριστινάκι. Ανέβασα μια αγαπημένη ανάρτηση με χρώμα και νάζι, αμέ !!! Τώρα για την ερωτησούλα σου, νομίζω ότι δεν έχουμε τέτοια θέματα. Απλά δεν υπάρχει σύγκριση, άλλο η μάνα του άλλο η γυναίκα του, δεν διεκδικώ τίποτα παραπάνω αλλά και τίποτα λιγότερο, χιχιχιχιχ. Τι να πω είμαστε ''κουρίες'' (για τα μάτια του κόσμου, καταλαβαίνεις) ….. περιμένω τα υπόλοιπα σχόλια !!!

  2. Καλημέρα και από μένα! Έχω καφεδάκι και παίρνω και ένα κομμάτι κέικ από τα χεράκια της Χριστίνας και ξεκινάω!
    Δύσκολη ερώτηση ομολογώ! Εμάς η μαμά (πεθερά) είναι 6 ώρες δρόμο μακριά οπότε η σχέση είναι λίγο ιδιαίτερη! Η φράση "της μαμάς μου είναι καλύτερο" ακούγεται συχνά στο σπίτι μας αλλά και από μένα με μπόλικη δόση χιούμορ! Τι να κάνουμε που η χρυσοχέρα γυναίκα κάνει τις καλύτερες πίτες ever και το πιο νόστιμο αρνάκι στο φούρνο με πατάτες! Σε γενικά πλαίσια (και αφού άκουσα και τη φράση "αυτό είναι καλύτερο και από της μαμάς μου") η κάθε μία έχει τη θέση της η οποία είναι γερά θεμελιωμένη και έχει τα όρια της! Θα μπορούσα να πω ότι έχω την καλύτερη πεθερά που θα μπορούσα να έχω και αυτή έχει μεγαλώσει ένα σωστό σύζυγο που ξέρει πως και πότε να μιλάει για τη μαμά του!

  3. Καλημερούδια!!!
    Καφέ, κουλουράκια άκουσα και μπήκα!
    Πονεμένη ερώτηση για τις πεθερόπληκτες Χριστίνα μου!!!
    Ευτυχώς δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα στη δική μας περίπτωση! Κάθε μία γυναίκα στη ζωή του συντρόφου μου κατέχει τη δική της μοναδική θέση, με τα δικά της διακριτικά όρια. (εξαιρείται η μικρή της παρέας, η οποία λειτουργεί εντός,εκτός και επί τα αυτά!!!)

  4. Τι έγινε καλε???? κατάπια τε τη γλώσσας σήμερα??? χαχαχαχαχαχα Δύσκολη ερώτηση εεεε??? χαχαχαχαχαχαχα Εμείς δεν είχαμε τέτοια θέματα αν και είναι μοναχοπαίδι.. ίσα ίσα θα έλεγα το ανάποδο αλλά σε αυτό βοήθησε το γεγονός πως τον ζήσανε ελάχιστα μόνο 6 χρόνια. Δυστυχώς όμως μεγαλώνουν (και αρκετά) οπότε αλλάξανε λίγο οι προτεραιότητες, ενώ εκείνη δεν ζητούσε τίποτα τα προηγούμενα χρόνια, από την μέρα που έγινε 70 άρχισαν λίγο τα παράπονα και οι απαιτήσεις!! Στο μυαλό της πλέον κάνει σενάρια και φοβάται πως θα την παρατήσει και δεν θα την φροντίσει κανένας, έτσι και εκείνος προσπαθεί λίγο να βρει μια ισορροπία σε όλα αυτά. Βέβαια εμείς πάντα μέναμε μακριά τους οπότε και να ήθελε ο ένας από τους δύο… πρακτικά δε γινότανε!!

    • Είναι κομματάκι περίεργη ερώτηση Ελεάννα μου και σίγουρα στις ζωές μας έχουν υπάρξει αρκετά ευτράπελα με την "μεγάλη μας αντίπαλο"… οι φοβίες που έχουν οι μαμάδες τους μεγαλώνοντας πολλές φορές λειτουργούν περίεργα στο μυαλό τους αλλά εγώ έχω να πω πως και σύντροφοι όσο μεγαλώνουν πάνε πιο κοντά προς την μαμά. Σαν να θέλουν να ζήσουν πιο πολλά πράγματα μαζί τους ένα πράγμα δεν ξέρω… έχω αρκετά παραδείγματα στο φιλικό μου περιβάλλον αλλά και ο Γιώργος ήθελε πιο πολύ να έρχεται να μένει μαζί μας η μητέρα του και φυσικά με έβρισκε σύμφωνη λόγω της καλής παρέας που κάναμε…

    • Ναι και δύσκολο είναι αν υπάρχει μόνο ένα παιδί και αγχωτικό για την πλευρά του παιδιού…δεν απαντάει στο τηλέφωνο γιατί είναι στην γειτόνισσα και τρελαίνεσαι

    • Χριστίνα ακριβώς έτσι… Τώρα πια την ακούει να πνίγεται (γιατί στραβό κατάπιε) και κοντεύει να πάθει μέχρι να του μιλήσει ξανά! Σε εμάς δε μπορεί να έρθει γιατί φοβάται να πετάξει, για αυτό και σε κάθε ευκαιρία θέλει ο δικός μου να πηγαίνουμε. Κατερίνα τα παραπονάκια θυμάμαι που τα έκανε και η γιαγιά μου και στα 2 της παιδιά που ήταν μακριά από ένα σημείο και μετά. Δε πιστεύω πως είναι κάτι που το αποφεύγεις από μια ηλικία και ύστερα, όταν προσπαθούν να συμφιλιωθούν με την ιδέα πως κάποια στιγμή θα φύγουν..

    • Όταν μεγαλώνουν οι άνθρωποι γίνονται παιδιά. Ένας κύκλος που κλείνει είναι…Ανάλογα τα βιώματα και την ποιότητα ζωής του καθένα αλλάζουν και οι συμπεριφορές. Θέλουν υπομονή, διπλωματία και αγάπη….

  5. Τέσσερις κυρίες στο σαλόνι μου, Βάλια, Κατερίνα, Βάσω και Ελεάννα, μπαίνω κι εγώ να σας ευχαριστήσω που ήρθατε και να σας τρατάρω. Λοιπόν με μένα είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα…μεγάλωσα με δυο μαμάδες, το λέω και το εννοώ γιατί όπως ξέρετε από νωρίς το έβαλα στα βάσανα το παληκάρι μου (20 χρονών). Παρόλο όμως που η πεθερά αποχωρίστηκε από νωρίς τον κανακάρη της (με όλη την σημασία της λέξης κανακάρης γιατί τον έψαχνε βλέπεις προηγούνται 5 κόρες=εγώ 5 κουνιάδες) δεν είχαμε κανένα θέμα. Ότι πιο πρωτοποριακό, ότι πιο επαναστατικό, ότι πιο μοντέρνο η πεθερά μου το υιοθετούσε… Και για να σας δώσω να καταλάβετε το μέγεθος, όταν την ρώταγα μέχρι και πριν 2 χρόνια "Μάνα τι κάνεις"; η απάντηση που έπαιρνα ήταν "…ότι θέλω"! Δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας και μου λείπει η παρέα της, οι ιστορίες της από το χωριό, που τον τελευταίο καιρό τις άκουγα και 2 και 3 φορές και πάντα έκανα σαν να τις άκουγα για πρώτη φορά για να μη την στεναχωρήσω ότι μου τα έχει ξαναπεί…. Η δική μου πεθερά ήταν η άλλη μάνα μου… και το λέω με πολύ αγάπη και συγκίνηση. Οπότε όπως καταλαβαίνετε δεν υπήρχαν όρια στη σχέση μας γιατί στην αγάπη δεν βάζεις ορια…

    • Δεν λες τίποτα Κατερίνα μου… μια γυναίκα που δεν πήγε σχολείο, που μεγάλωσε σε μια δύσκολη περιοχή (Μάνη) και που ξαφνικά στα 60 της άρχισε να μαθαίνει να διαβάζει και να γράφει μόνη της. Από εκεί και πέρα ρούφαγε όλα τα σχολικά βιβλία των παιδιών μου…διάβαζε τα πάντα και αυτό τις κρατούσε το μυαλό ζωντανό!

    • Ήταν δύσκολα τα χρόνια που έζησε και κακοτράχηλη με κάθε έννοια η περιοχή της! Πολύ συχνά όταν την κανάκευα της έλεγα πως είναι σαν το κυκλάμινο που φυτρώνει ανάμεσα σε βράχια

    • Χριστίνα μου ήσουν τυχερή. Και εγώ ήμουν τυχερή γιατί η πεθερά μου μας φρόντιζε πάρα πολύ. Μέναμε τα πρώτα χρόνια του γάμου μας σε μιά γκαρσονιέρα στην ίδια πολυκατοικία με τα πεθερικά μου και η πεθερά μου μαγείρευε για μας και πολύ ωραία μάλιστα, τότε πήρα και τα πρώτα παραπανίσια κιλά δυστυχώς. Τρώγαμε όλοι μαζί και μας έκανε και όλα τα ψώνια. Όταν μετακομίσαμε στο δικό μας σπίτι εκεί κοντά, μας έφερνε ταπεράκια κάθε μέρα. Τώρα δυστυχώς έχει αλτσχάιμερ και ούτε που μας γνωρίζει.

    • @Zίνα και Θάλεια… πράγματι πολύ τυχερή γιατί έκανα πράγματα μαζί της! Αρκεί να σας πω ότι αυτή με έμαθε να παίζω μπιρίμπα που της την είχε μάθει η μεγάλη της η εγγονή…

  6. Καλημέρα κι από εμένα! Αν και ήρθα από τις πρώτες… με «σόκαρε» η ερώτηση και δεν ήθελα να ανοίξω εγώ το θέμα! Δεν έχω μιλήσει ποτέ για την πεθερά μου! Τη γνώρισα ελάχιστα (είχε άνοια και τώρα δεν είναι πια κοντά μας) αλλά έχω ακούσει τα καλύτερα. Μου την έχουν περιγράψει ως την καλύτερη γυναίκα, δραστήρια, ευγενική, να μιλά με τα καλύτερα λόγια για όλους και να μην κρατά κακία σε κανένα. Καλή μαγείρισσα, καλή νοικοκυρά, καλή μοδίστρα και καλή μάνα! Και μάλιστα από διαφορετικές πηγές… όχι μόνο από τον άντρα μου. Πολλές φορές μου λέει ότι η μαμά του έφτιαχνε το τάδε έτσι… ή το τάδε αλλιώς… αλλά τονίζει ότι και τα δικά μου είναι νόστιμα και καλά.. οπότε δεν έχω παράπονο. Πολλά φιλιά σε όλες σας…

    • Νίκη μου συγνώμη αν έθιξα ευαίσθητη χορδή… ειλικρινά δεν ξέρω τι να απαντήσω. Πιο πολύ για κάποιες χιουμοριστικές στιγμές που μπορεί να έχουμε περάσει μαζί τους την έβαλα την ερώτηση. Πάντως απ ότι βλέπω από την περιγραφή σου αν ήταν κοντά σας και καλά ακόμη η πεθερά σου δεν θα είχατε κανένα πρόβλημα… Φιλιά και σε σένα κορίτσι μου 🙂

    • Χριστίνα μου, μη νοιώθεις καθόλου άσχημα! Κατάλαβα την πρόσθεσή σου για χιουμοριστικές στιγμές. Σίγουρα αν ζούσε θα ήταν μια πολύ ευχάριστη παρουσία.

    • Νίκη καλησπέρα! Είναι καλό να ακούς θετικά πράγματα για την πεθερά σου και μάλιστα από άτομα εκτός οικογενείας. Καταλαβαίνεις από που προέρχεται και ο άνθρωπος σου. Να είστε πάντα καλά και να τη θυμόσαστε με αγάπη!

  7. Εγώ μπήκα – βγήκα αρκετές φορές για να δω τι λέτε οι υπόλοιπες…χαχαχα
    Μπα, τέτοιο θέμα δεν είχαμε ποτέ και δεν υπήρξε και ποτέ σύγκριση μεταξύ μας σε κανένα επίπεδο. Εγώ είμαι αυτή που είμαι κι εκείνη αυτό που είναι, απλά πράγματα.( Ή μάλλον ψέματα, λέει ώρες, ώρες ότι κάνω σαν την μάνα του, αλλά ξέρω καλά τι κάνει: θέλει να μου ρίξει στάχτη στα μάτια μου για να μην μαζέψει τις κάλτσες…χαχαχαχα)

  8. Καλημέρα κοριτσια… καλώς σε βρηκαμε στο σπιτικο σου Χριστίνα! !! Η δικη μου πεθερουλα έχοντας 6 παιδιά ειναι λιγο δύσκολο να είναι μια αποκλειστικοτητα….οπότε πέραν του δεδομένου οτι κανει την καλυτερη σπανακοπιτα απο εκει κ πέρα καθένας στο σπιτι του κ στην οικογένεια του..!!

    • Καλως το το κορίτσι! Α και μένα 6 συνολικά είχε αλλά ήμασταν η αδυναμία της και εμείς το απολαμβάναμε… Αυτό με τις σπανακόπιτες βρε παιδί μου πως τις πετυχαίνουν έτσι; Η δική μου έφτιαχνε και γαλατόπιτα που την φτιάχνουν στην Μάνη κάτι σαν το γαλακτομπούρεκο και μόνο που το λέω μου τρέχουν τα σάλια!

    • Που να προλάβει η γυναίκα?Άμα φτιάχνει σπανακόπιτες για 6 οικογένειες θα ξεκινάει Δευτέρα και θα τελειώνει Παρασκευή, χαχαχα Που χρόνος για κάτι άλλο? 😛 Αστειεύομαι φυσικά, τι καλά να ακούω για πεθερές,(αλλά και νύφες), που ξέρουν τα όρια τους!

  9. Καλημέρες καλημέρες!
    Ευτυχώς δεν έχουμε τέτοια θέματα. Αντιθέτως εγώ είμαι αυτή που συχνά υποστηρίζω την μητέρα του καθώς τής τα χώνει όταν λέει πράγματα που τον εκνευρίζουν (ντύσου μανάρι μου, μην πας με το μηχανάκι ή το μόνιμο θέμα του κόπηκε το ρεύμα και χάλασε το ρολόι του φούρνου και δεν ξέρω να το φτιάξω Γιώργη και φτιάξτο διαφορετικά δεν σε αφήνει να ψήσεις… έχει γίνει περί τις 10 φορές από τότε που είμαστε μαζί με τον Γιώργο και είναι πλέον κουμπί εκνευρισμού για το καμάρι μου).
    Πάντως νομίζω πως είμαι από τις τυχερές καθώς η γυναίκα με προσέχει σαν δικό της παιδί. Αρρωσταίνω πχ και δεν έρχομαι στη δουλειά λόγω κρυώματος (η εταιρεία είναι δίπλα στο πατρικό του) και μού στέλνει φαγητό ειδικά μαγειρέμενο για να φάω, μου "φωνάζει" όταν πάω να πλύνω πιάτα χωρίς ποδιά γιατί θα κρυώσω κτλ κτλ.
    Πάντως, δεν είμαι και από τα άτομα που θα καθόμουν με άνδρα που θα μου έλεγε η μάνα μου το έκανε έτσι και η μάνα μου το έκανε γιουβέτσι. Θα της τον έστελνα πακέτο, να χαίρονται αλλήλους (το έχω κάνει εξάλλου…χεχεχεχε) 😉

    • Αυτό με το η μάνα μου το κάνει έτσι, αλλιώς και αλλιώτικα είναι (ήταν) και για μένα κόκκινη ζώνη. Το μότο πρέπει να είναι σε αυτές τις περιπτώσεις, αν σου αρέσει τόσο η μάνα σου, μείνε εκεί!

    • @Δήμητρα είσαι και εσύ από τις τυχερές μπορώ να πω… Είναι λύτρωση να ξέρεις πως μπορείς να μιλάς στα ίσα χωρίς κορδελάκια και η μαμά του να σε καταλαβαίνει. Να καταλαβαίνει το χιούμορ σου, τα θέλω σου… και φυσικά να σου στέκεται σαν να είσαι πραγματικά παιδί της…

    • Εγώ κόλλησα στο κομμάτι που σου στέλνει σπιτικό φαγητό για να γίνεις καλά.Αυτή είναι πεθερά, όχι αστεία!! Θα συμφωνήσω πάντως πως είναι και θέμα του άντρα για το τι αέρα θα πάρει η μαμά του.Αν ο ίδιος δεν καταλαβαίνει τη πρέπει να γίνεται τότε άστα βράστα!

    • @Αλεξάνδρα Έτσι ακριβώς όπως τα λες. Κάποια πράγματα δεν δέχονται συμβιβασμούς!
      @Χριστίνα Όντως είμαι τυχερή στο θέμα, αλλά από την άλλη τέτοιο αξιαγάπητο πλάσμα που είμαι πως να μην με αγαπήσει;;; :p χαχαχαχα
      @Βάλια, ε μα τι θα παίζουμε;;; 😉
      @Λίλια έχεις απόλυτο δίκιο. Αν ο άλλος είναι μαμάκιας, δεν μπορείς να περιμένεις και πολλά!

    • @Δημητρα ελα αξιαγαπητο! χαχαχαχαχα τυχερη αυτη που σε εχει κ εσυ που τη βρηκες. απο την αλλη βεβαια ο ατυχος μαλλον ειναι ο Γιωργος! χαχαχαχα απο τη μια η μανα του να σου στελνει ταπερ κ απο την αλλη εσυ να τον βαζεις να κουβαλαει! τυχερουλης λεμε!

  10. Γεια σας κι από μένα!!
    Δεν έχω πολλά παράπονα από την πεθερά μου, αλλά αυτός ο τρελοτουρίστας βρε παιδιά, με το που θα μπει σπίτι και θα αλλάξει ρούχα, κατευθείαν τηλέφωνο!!!

    Τρελοτουρίστρια

    • Καλώς ήρθες στην παρέα μας!!
      Αν είναι μόνο ένα τηλέφωνο το θεωρώ φυσιολογικό.Το να αγαπάει κάποιος τους γονείς του και να τους φροντίζει είναι προτέρημα .. Γνωρίζω τόσες περιπτώσεις για ακριβώς το αντίθετο που πραγματικά με κάνει να αναρωτιέμαι τι άνθρωπος μπορεί να είναι κάποιος που δεν "θυμάται" ποίος το γέννησε και ποιος τον μεγάλωσε..

    • Κι εγώ συμφωνώ με την Λίλια πως το ν αγαπάς τους γονείς σου είναι οοοοοτι καλύτερο αρκεί να ξέρεις που σταματάει η αγάπη, η φροντίδα, το νοιάξιμο και που αρχίζει η υπερβολή. Και φυσικά να μην είναι σε βάρος της δικής σου ζωής και όσων εσύ επηρεάζεις

  11. Εγώ δεν έχω πεθερά χιχι αλλά δεν έχω και γαμπρό οπότε τι να σας πω? Πάντως είχα εμπειρία με μαμάκια και ήμουν και αρραβωνιασμένη με έναν. Από τότε πήρα το μάθημα μου και κατάλαβα πω πρέπει να χειρίζομαι καταστάσεις και δεν με ενόχλησε ποτέ καμιά άλλη μαμά…χαχαχα φαντάσου πόσο τρομαχτική έγινα!
    Η αλήθεια είναι όμως άλλη. Δεν άλλαξε η συμπεριφορά μου στις εκάστοτε πεθερές, παρά η επιλογή μου στους άντρες. Έτσι μπορώ να πω πως δεν ξανά έμπλεξα με άντρα που ρωτάει τη μαμά του για το πως θα ντυθεί γιατί πολύ απλά έμαθα να τους αναγνωρίζω γρήγορα.
    Για να δούμε τον επόμενο…

  12. Γεια σας κορίτσια μου! Δεν έχω συντροφο αλλά ίσως και να γίνει συντομα, ποιος ξέρει! Ο συγκεκριμένος άνθρωπος μεγάλωσε με την εκπλιπούσα γιαγια του, που της έχει τεραστια αδυναμια…οποτε καταλαβαίνετε!
    Σας φιλώ γλυκά όλες 🙂

  13. Μάλιστα!!! Άργησα αλλα σιγά μη και το έχανα! Χριστινακι τέλειος ο καφές! Χρυσοχερα!!!
    Βλέπω όλα τα παραπανω κ χαίρομαι! Χαχαχα ή πολλη διπλωματία ή τυχερες!!! Εύγε!

    Εμείς κ με μαμά κ με πεθερά προσπαθώ να εχω αυτό που λέμε ήρεμες, τυπικές σχέσεις οπου μπορούμε βέβαια. Ο καθένας σπίτι του κ περνάμε έτσι μια χαρά! Χαχαχα

    Απλα ειτε απο τη μια πλευρα ειτε απο την αλλη, λαμβάνω παραδείγματα για να τα αποφεύγω ως μάνα κ εγώ στο μέλλον. Γτ κακά τα ψεμματα οι πεθερές όσο καλες κ να είναι, ποτε δεν ειναι τελείες! Ουτε εγώ θα γινω ! Χαχαχα

    • @Ζίνα μου και καλά κάνεις και κάνεις μαθήματα αυτοσυγκράτησης από τώρα…είναι χρήσιμα. Τελικά όμως αν εσύ περνάς καλά με τον άνθρωπο που λέγεται πεθερά δεν σου βγαίνει τίποτα μετά. Το βλέπω σε μένα που από την πλευρά του γιου μου έχω γίνει πεθερά κι αυτό το κοριτσάκι το λατρεύω. Αφού αγαπάει τον γιό μου εγώ γιατί να μη το αγαπάω;

    • Ζίνα μου και εγώ την πήρα την πεθερά μου με το καλό αν και ήξερα ότι δεν με πολυήθελε στην αρχή και έτσι τα πήγα καλά μαζί της. Είχα ευκαιρίες να τσακωθώ όταν επενέβαινε κάποιες φορές στο σπίτι αλλά δεν μιλούσα , χρησιμοποιούσα διπλωματία και τα πηγαίναμε καλά.

    • @Ζίνα πάντως εγώ την αγαπάω την νύφη μου, μία γιατί την βλέπω σαν παιδί μου, έχω ιδιαίτερη πολύ μεγάλη αδυναμία στα παιδιά και από την άλλη βλέπω την απεριόριστη αγάπη που έχει για τον γιό μου και τον γιο μου πολύ καλά.
      @Thalia μα αυτό λέμε πως φτάνουμε εμεις να χρησιμοποιούμε διπλωματία γιατί από την άλλη πλευρά δεν ξέρει που να σταματήσει

  14. Δεν εχω χρονο να γραψω οσα θελω ρε γμτ! Και ειναι το αγαπημενο μου θεμα!!!!! Η πεθερα Σμυρνια! Η νυφη ακομα πιο Σμυρνια! Και Κρητικια! Ο γαμος εγινε οπως ηθελε….ο γαμπρος και η νυφη (εχω εναν υπεροχο αντρα σκαστε απο τη ζηλια σας :Ρ) και ας χτυπιοταν η πεθερα. Η οποια πλεον κανει ολα τα χατηρια στη νυφη…γιατι ακομα της λενε οι φιλες της και οι γειτονισσες οτι δεν εχουν παει σε ωραιοτερο γαμο! Χα!!!!
    Οχι σοβαρα τωρα. Αν πατας στα ποδια σου και η σχεση ειναι γερη δεν μπαινει κανεις αναμεσα.

  15. Τον πρώτο καιρό είχα θέματα με τη ''μαμά''.
    ''Νόστιμο ,Αλεκάκι μου, αλλά δεν είναι σαν της μαμάς μου''.Κάποιο μεσημέρι μάλιστα σαβούρντισα το πιάτο του με το φαγητό στο νεροχύτη της κουζίνας λέγοντας: ''Να πας τότε να φας στη μαμά σου''.
    Κάποια μέρα τα μπιζελάκια μου που μαγείρευα κόλλησαν στον πάτο της κατσαρόλας και μια τσικνίλα μυρωδιά την πήραν.Προσπάθησα να σώσω το φαγητό αλλάζοντας κατσαρόλα κι εξαφανίζοντας την καμμένη,αλλά η γεύση την τσίκνα την είχε…
    Με ευλαβικό τρόπο σερβίρισα το φαγητό εκείνη τη μέρα ,μη μιλώντας πολύ ,έτοιμη ν'ακούσω τα εξ'αμάξης για το ατόπημά μου.Ό,τι και να έλεγε τσιμουδιά δε θα έβγαζα,τα είχα κανονισμένα να με πιάσουν και τα κλάμματα έχοντας κρύψει ένα κρεμμυδάκι σε μια πετσέτα δίπλα μου στο τραπέζι.
    Στην πρώτη μπουκιά έβγαλε έναν αναστεναγμό.''Ωχ'',λέω από μέσα μου,'' φούντωσε,φούντωσε!''
    Στη δεύτερη μπουκιά κατεβάζει το πηρούνι κι εγώ έχω πάρει την πετσέτα με το κρεμμυδάκι στο χέρι έτοιμη να το τρίψω στα μάτια μου.Λάβετε θέσεις μάχης…
    ''Αλέκα μου,σήμερα το έφτιαξες το φαγητό σαν της μαμάς μου,μπράβο,κορίτσι μου,έτσι να το φτιάχνεις!''
    Ε,δεν ήθελα και πολύ!!!!!!!!!!!!!
    Σηκώνομαι αγανακτισμένη και του απαντώ:Εμ,πες μου ,χριστιανέ μου ότι τα τρώγατε τσικνισμένα τα φαγητά στο σπίτι της μάνας σου να τα καίω από δω και πέρα'' και του παρουσιάζω την καμμένη κατσαρόλα.
    Έβαλε τα γέλια ,με κοίταξε και μου λέει:''έχεις δίκιο,κορίτσι μου, τα έκαιγε πάντα η μάνα μου και τα φαγιά και τις πίτες της,αλλά τι να κάνω ,έτσι τα συνήθισα''.
    Αυτό ήταν το μοναδικό μου παράπονο απ'το αγόρι της μαμάς ,γιατί κατά τα άλλα η μαμά του δεν ανακατεύεται στο δικό μου σπίτι.
    Πιο πολύ μου ''χώνεται'' ο ίδιος ο Φωτάρας και γι'αυτό πολλές φορές του λέω ''πεθερά δεν έχω στο κεφάλι μου ,πεθερά απόκτησα''
    Αυτά!

  16. Μουχαχά!!!
    Θεά!!!
    Εμένα δεν τολμάει να κάνει σχόλιο!!!Είμαι πολύ δημοκρατική άλλωστε!!!Του το ξεκαθάρισα από τότε που αποφασίσαμε να μείνουμε κοντά στα πεθερικά μου: Αν δεν αδειάσει η κατσαρόλα δε μπαίνει καινούρια στη φωτιά!Αν δε σου αρέσει πάλι, στη μαμά σου!Χάρη θα μου κάνεις στο φινάλε!
    Δυστυχώς την τύχη μου μέσα, δε μου την κάνει. Χάθηκε να μου τύχει και μένα πεθερά αυθεντία στις πίτες???

  17. Καλησπέρα κορίτσια!!Ωραίο θέμα διαλέξατε και πάντα επίκαιρο! Νομίζω ότι η σχέση του Έλληνα γιού με τη μαμά του είναι μια ιδιαίτερη ιστορία. Σίγουρα είναι τελείως διαφορετική η σχέση με τη γυναίκα/ερωμένη/σύντροφο αλλά έλα που όλα εδώ στην Ελλάδα μπερδεύονται …γλυκά ή όχι και τόσο γλυκά!
    Το βασικό νομίζω είναι να θέτεις τα όρια σου και να καταλαβαίνει η μαμά ότι ως ένα σημείο μπορεί να αναμιγνύεται στο ζευγάρι.Και βέβαια καταλυτικό ρόλο παίζει ο ίδιος ο γιος.Πόσο δηλαδή πραγματικά άντρας είναι και πόσο δεν τον χειρίζεται συναισθηματικά η μαμά του.
    Νομίζω κι εγώ σ'αυτό είμαι πραγματικά τυχερή.Ο αρραβωνιαστικός μου το'χει να χειρίζεται τη μαμά του όπως πρέπει και από την άλλη κι εγώ προσπαθώ να κάνω τη χαζή όταν κάτι δεν μου πολυαρέσει.
    Ε και μετά σκέφτομαι ότι τέλειες πεθερές δεν υπάρχουν…
    Μήπως υπάρχουν άλλωστε και τέλειες νύφες???

    • Καλώς την και ευχαριστώ για την επίσκεψη! Πραγματικά είναι ένα θέμα που δεν θα σταματήσει ποτέ να μας απασχολεί και αυτό γιατί δύο γυναίκες διεκδικούν την μοναδικότητα στην καρδιά ενός άνδρα. Συμφωνώ μαζί σου πως όσο δεν υπάρχουν τέλειες πεθερές αλλά τόσο δεν υπάρχουν και τέλειες νύφες!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here